284,336 visitors
327,398 page views
1.15 page views / visitor

 

Cicero

You are here:   Home > Wandelblog 2018 > 2018-03-03_Zwartebroek

2018-03-03_Zwartebroek

 

Zwartebroek, 03-03-2018

13 km

 

Zwartebroek. Ik heb nog nooit van deze plaats gehoord, maar ook ongezien roept zij bij mij allerlei duistere associaties op. Uiteraard laat mijn navigatiesysteem mij op weg erheen in de steek, en raak ik verdwaald op een verlaten bedrijventerrein ergens achter Amersfoort. Als ik tenslotte aan het startpunt aankom word ik opgewacht door een groep die reeds half in de berm is vastgevroren. Mijn warme glimlach en welgemeend excuus laat deze bevroren wachters echter weer snel ontdooien. In mijn haast om aan te sluiten vergeet ik in eerste instantie om mijn route-recorder te activeren, waardoor de geleverde routekaart niet compleet is.

Er waait een ijzige wind langs Zwartebroek en omstreken. Het bouwland ligt kaal en somber onder een loodgrijze hemel. Ik wens dat het gaat sneeuwen, om de boel wat op te fleuren, maar de rest van de groep is tegen.

“Ontdek het mooie buitengebied van Terschuur en Zwartebroek. Wandelen langs water, elzenbroekbos, oude veengaten, door weilanden en via oude stegen. Beleef het bijzondere slagenlandschap. Klompen aan, rugzak op en gaan!”

Aldus de wervende tekst bij dit ‘klompen pad’. We mogen onze handen dicht knijpen dat het de hele week gevroren heeft, anders waren we in het eerste maïsveld waar we doorheen moeten al vastgelopen. Nu strompelen we over de bevroren kluiten, maar houden we in ieder geval de voeten droog. Na een tijdje komen we via een extra lus in de wandeling bij een gastvrije boerderij. Veel hebben we daar niet aan, want in het bijgebouw met toiletfaciliteiten is de waterleiding bevroren. De tractor en koeien staan echter ook buiten (foto 1 en 2), dus stellen we ons niet aan en trekken we vrolijk verder.

Op naar het volgende rust- en ravitailleringspunt, waarin deze streek rijkelijk voorzien blijkt. Daar functioneert alles nog. Als wij wat later weer buiten komen schijnt er zelfs een waterig zonnetje op Zwartebroek (foto 3).

Voort gaat het over bevroren velden, langs dichtgevroren slootjes en uitgedunde elzenbroekbossen (foto 4-7). We zien en horen veel weidevogels, waarvan we er nog altijd slechts weinig kennen. De kievit herkennen we, en daar zijn er veel van, in en boven de velden hier ter plaatse. En de grote zilverreiger die tot driemaal toe ons pad kruist kunnen we moeilijk over het hoofd zien. Maar hoewel die op een bepaald moment met lome vleugelslag op minder dan tien meter langs vliegt, heb ik niet de tegenwoordigheid van geest om hem te fotograferen. We ‘spotten’ al het kleine grut in en rond de bomen: de vinken, mezen, mussen, boomklevers, winterkoninkjes, en wat er allemaal nog meer om ons heen dartelt en kwettert. Maar veel wijs worden we daar nog steeds niet uit. Ik herken de merel, maar dat schijnt nu niet zo’n bijzondere prestatie te zijn.

Ik richt me tenslotte maar weer op de grond, waar het ijs dik genoeg lijkt voor een marathon op natuurijs, alleen nog niet zo uitgestrekt (foto 8). Even verderop lijkt zelfs de dooi alweer te zijn ingetreden (foto 9). Wat trouwens aan de ‘gevoelstemperatuur’ nog niet echt merkbaar is. We gaan maar weer eens op huis aan, voor een warme chocolademelk bij het spreekwoordelijke gezellig brandende haardvuur.

 

Bekijk de kaart

Bekijk de foto's

 

 

 

 

Wandelblogs

 

 

Iedere zaterdag (bijna) wandel ik in de omgeving van Utrecht. Door weer en wind, bij nacht en ontij (bij wijze van spreken). Dat komt niet doordat ik zo ondernemend ben, maar door het feit dat ik me in de zomer van 2012 heb aangesloten bij een wandelgroep. Heerlijk! Ik hoef niet alles zelf te plannen of te organiseren, maar vooral te zorgen dat ik op zaterdag bijtijds opsta en mij op het afgesproken uur bij de startlocatie meld. Die startplaats wisselt wekelijks, en daarmee uiteraard ook het wandeltraject.

Na verloop van tijd ben ik onderweg wat foto’s gaan maken, die ik achteraf – tezamen met een kort begeleidend commentaar - deel met mijn fellow-travellers. Sinds begin 2014 doe ik dit online, in de vorm van een soort weblog: mijn wandelblog. Omdat het voor mij elke keer weer een verrassing is waar ik zal lopen, moet ik ook mijn foto-onderwerpen ter plaatse (en in het voorbijgaan) als zodanig herkennen. Dat heeft wel iets van een wekelijkse ‘blind date’.

Het merendeel van mijn 'dates' bestaat uit “Utrechtse landschappen”, hoewel we ons af en toe ook buiten de regio wagen. Dat levert dan "Uitheemse landschappen" op, of - meer specifiek - "Kustlandschappen".

Op een gegeven moment ben ik van wandelgroep geswitcht. Vier jaar lang maakte ik deel uit van de wandelgroep LOOP, waarin ik  met veel plezier gewandeld heb. Toen die groep dreigde te worden opgeheven heb ik met een aantal mede-lopers een soort 'doorstart' gemaakt. Sinds die tijd loop ik dus met de "Doorlopers". 

Nu, na inmiddels meer dan 10 jaar wandelen, loop ik nog steeds met evenveel plezier. Alleen merk ik dat we - uiteraard - vaker dezelfde routes lopen. En dat mijn teksten en beelden bijgevolg in herhaling gaan vervallen. Dat is voor mij voldoende reden om niet alles wat ik loop nog in mijn 'wandelblog' te melden... 

Sorry daarvoor.

   


 

 

boekenkat

 

Mijn boekenka(s)t(t)en

 

 

 

 

 

 

 

 

 Extra's

 

Rome revisited

Een reisverslag

 


  

Zes dagen Dublin

Een reisverslag

 


  

Weerzien in Petersburg

Een reisverslag

 


  

Omweg naar Moskou 

Rusland

Een reisverslag

 


 

Rondreis door Ierland


Een reisverslag

 


 

Zeven dagen in Rome

 

Een reisverslag

 

 

 

 

Copyright © Paul Lamandassa 2007-2024 | Powered by CMSimple| Template: ge-webdesign.de| Login