284,336 visitors
327,398 page views
1.15 page views / visitor

 

Cicero

You are here:   Home > Wandelblog 2018 > 2018-05-10_Delft

2018-05-10_Delft

 

Delft, 10-05-2018 

22,5 km

 

Het is Hemelvaartsdag, en ik ben vrij van werk. Dus heb ik tijd om iets leuks te ondernemen. Wat dacht ik van een wandeltocht? Nou, laat maar zien wat er zoal georganiseerd wordt. Hé, een Golden Ten Loop in Delft, mijn geboortestad… Er is vast wel iemand van mijn naaste familie uit de stad die wil meelopen, of die ik aansluitend op mijn wandeling kan bezoeken. Mijn keus is al gemaakt als blijkt dat de hele familie in het buitenland verkeert, op zonvakantie. Ik sta er alleen voor.

Als ik ’s morgens op pad ga valt er niet alleen regen uit de hemel, maar blijkt ook het treinverkeer op mijn route te zijn uitgevallen. Uiteindelijk kom ik via een omweg (en wat extra tijd) op mijn bestemming. Op het inschrijvings- en startpunt besluit ik voorzichtigheidshalve voor de 20 km te kiezen, en niet voor de dertig. Zo denk ik wat energie en tijd te sparen voor een gecompliceerde terugreis. Spoiler alert! Dat blijkt achteraf een dramatisch verkeerde beslissing…

Welgemoed ga ik op pad met mijn 190.000 route aanwijzingen op papier. Enigszins overdreven, het zijn er ‘slechts’ 190. Dat is toch altijd nog 4 kolommen op A4 formaat. En ik loop alleen hè, terwijl ik me normaal gesproken binnen de groep zo weinig mogelijk met de navigatie bemoei. Ik mag me gelukkig prijzen dat we eerst wat saaie stadswijken doorkruisen, vervolgens een even saaie parkachtige omgeving, en aansluitend nog meer buitenwijken. Ik krijg derhalve niet teveel aan visuele prikkels, en kan me helemaal concentreren op de tekst. Er blijken ook pijlen op de grond te zijn gekrijt, maar dat ontdek ik pas later. Bovendien wijzen die pijlen niet altijd dezelfde kant op als de tekstuele aanwijzingen. Erg druk is het niet, dus ik kan ook niet stiekem achter andere wandelaars aanlopen. Als ik na verloop van tijd lotgenoten zie, komen die mij tegemoet. Dat betekent dat òf ik òf de rest van de wereld de verkeerde kant op loopt…

Ik kies eieren voor mijn geld, keer om, en loop een stukje op met mijn nieuwe ‘medewandelaars’. Omdat het gespreksonderwerp niet verder komt dan de ‘vierdaagse’ (de Nijmeegse uiteraard, andere tellen niet…) loop ik binnen de kortste tijd weer in mijn eentje te flierefluiten. Voorlopig zorg ik er wel voor om én de tekst, én de pijlen, én de medelopers in het oog te houden. En tenslotte maak ik – in het tuinbouwgebied rond de Delfgauwseweg – mijn eerste foto (foto 1). Daarna is de koek alweer op, en loop ik  wederom door een (visueel) uiterst saaie omgeving. Als ik op een bepaald moment over een braakliggend terrein loop,  besluit ik dat dan maar te fotograferen, om te kunnen tonen hoe treurig mijn lot vandaag is. Uiteindelijk komen die niet in mijn selectie: te deprimerend. Bovendien blijkt de locatie een reden te hebben: hier ligt het 10 km rustpunt, bij de kantine van handbalvereniging Oliveo. Daar heb ik vroeger nog tegen gevoetbald! Nee, niet tegen de handbal-dames, en ook niet op deze plek, maar wel in Pijnakker: dus nostalgie… Na deze tussenstop worden we teruggeleid naar de hoofdroute. Zie bijgevoegde kaart, en huiver! Want hieruit blijkt dat we het dorp Pijnakker zo ongeveer 2 keer in de lengterichting doorlopen. Ik heb niets tegen stedelijke bebouwing, maar moet zeggen dat ik dit deel van de wandeling niet echt verheffend vind.

En nu komt het – ik waarschuwde al in mijn ‘spoiler alert’ - : achteraf hoor ik dat de 30 km vanaf hier weer het groen in trekt voor een extra wandellus, terwijl de 20 km variant alleen de bebouwing doorloopt! En ik twijfelde…

Maar goed, interessant wordt het voor mij weer in het Bieslandse Bos en bijbehorend moerasgebied (foto 2), en daarna in het overgangsgebied naar de Delftse Hout (foto 4). Daarbij hoort ook de vogel-observatiepost aan de rand van de plas, met uitzicht op Delft.  Ik heb vandaag mijn ‘vogelcamera’ niet bij me, dus kan ik alleen de post zelf en het uitzicht fotograferen (foto 5-6).  We komen Delft weer binnen door de “Bomenwijk”, een zogenaamde ‘achterstandswijk’ die er verrassend aantrekkelijk uitziet (foto 7). Ik meld me af bij de finish, en realiseer me dat ik een relatief hoog wandeltempo aangehouden heb. Dat illustreert hoe saai het geweest is: dan stop ik weinig om te fotograferen.

Ik loop door de goede stad Delft (foto 8) terug naar de spoorweg, alwaar ik het niet kan laten om nog even mijn (voormalige) geboortehuis te fotograferen, ten offer gevallen aan de stads- en spoorvernieuwing. Nu heeft de plek meer weg van een geheime nucleaire basis (foto 9).

 

Bekijk de kaart

Bekijk de foto's

 

 

 

 

Wandelblogs

 

 

Iedere zaterdag (bijna) wandel ik in de omgeving van Utrecht. Door weer en wind, bij nacht en ontij (bij wijze van spreken). Dat komt niet doordat ik zo ondernemend ben, maar door het feit dat ik me in de zomer van 2012 heb aangesloten bij een wandelgroep. Heerlijk! Ik hoef niet alles zelf te plannen of te organiseren, maar vooral te zorgen dat ik op zaterdag bijtijds opsta en mij op het afgesproken uur bij de startlocatie meld. Die startplaats wisselt wekelijks, en daarmee uiteraard ook het wandeltraject.

Na verloop van tijd ben ik onderweg wat foto’s gaan maken, die ik achteraf – tezamen met een kort begeleidend commentaar - deel met mijn fellow-travellers. Sinds begin 2014 doe ik dit online, in de vorm van een soort weblog: mijn wandelblog. Omdat het voor mij elke keer weer een verrassing is waar ik zal lopen, moet ik ook mijn foto-onderwerpen ter plaatse (en in het voorbijgaan) als zodanig herkennen. Dat heeft wel iets van een wekelijkse ‘blind date’.

Het merendeel van mijn 'dates' bestaat uit “Utrechtse landschappen”, hoewel we ons af en toe ook buiten de regio wagen. Dat levert dan "Uitheemse landschappen" op, of - meer specifiek - "Kustlandschappen".

Op een gegeven moment ben ik van wandelgroep geswitcht. Vier jaar lang maakte ik deel uit van de wandelgroep LOOP, waarin ik  met veel plezier gewandeld heb. Toen die groep dreigde te worden opgeheven heb ik met een aantal mede-lopers een soort 'doorstart' gemaakt. Sinds die tijd loop ik dus met de "Doorlopers". 

Nu, na inmiddels meer dan 10 jaar wandelen, loop ik nog steeds met evenveel plezier. Alleen merk ik dat we - uiteraard - vaker dezelfde routes lopen. En dat mijn teksten en beelden bijgevolg in herhaling gaan vervallen. Dat is voor mij voldoende reden om niet alles wat ik loop nog in mijn 'wandelblog' te melden... 

Sorry daarvoor.

   


 

 

boekenkat

 

Mijn boekenka(s)t(t)en

 

 

 

 

 

 

 

 

 Extra's

 

Rome revisited

Een reisverslag

 


  

Zes dagen Dublin

Een reisverslag

 


  

Weerzien in Petersburg

Een reisverslag

 


  

Omweg naar Moskou 

Rusland

Een reisverslag

 


 

Rondreis door Ierland


Een reisverslag

 


 

Zeven dagen in Rome

 

Een reisverslag

 

 

 

 

Copyright © Paul Lamandassa 2007-2024 | Powered by CMSimple| Template: ge-webdesign.de| Login