284,338 visitors
327,407 page views
1.15 page views / visitor

 

Cicero

You are here:   Home > Wandelblog 2018 > 2018-05-19_'s-Graveland

2018-05-19_'s-Graveland

 

’s-Graveland, 19-05-2018 

17 km

 

“Wandelen door de Gooise lusthoven – ze heten niet voor niets zo – betekent puur genieten. Van slingerende paadjes, afgewisseld door statige beukenlanen. Van romantische vijvers waarlangs uitbundig bloeiende rododendrons hun weelde in het water spiegelen. En van doorkijkjes op oude boerderijen, goudgele graanvelden en frisgroene weilanden.” Zo prijst de anwb de route aan in de bijsluiter. De routebeschrijving zelf is op identieke manier vormgegeven, dat wil zeggen in verhaalvorm. Dat komt de leesbaarheid wellicht ten goede, maar is vooral een uitdaging voor het concentratievermogen van de argeloze wandelaar. Gelukkig zijn wij vandaag gezegend met 3 uiterst alerte medewandelaars, die gezamenlijk onze tocht op welhaast goddelijke wijze in goede banen leiden. Ik zal hier maar niet vermelden dat onze actieve reisgidsen het gehele vrouwelijke deel van de groep vertegenwoordigen, terwijl de mannelijke minderheid daar gedwee achteraan doolt. Zulke insinuaties zijn nooit productief…

We liepen deze route de voorgaande twee jaren op min of meer dezelfde tijd van het jaar. Als ik onderweg om me heen kijk begrijp ik de reden daarvan. De lusthoven staan in volle bloei! En als ik zeg in volle bloei, dan is daar geen woord aan overdreven. Je wordt overdonderd door de meer dan weelderige begroeiing met haar uitbundige kleuren. Op de een of andere manier vind ik dit alles fotografisch wat minder interessant, zodat de liefhebber echt zelf ter plaatse moet gaan kijken. Ik concentreer me op andere – maar uiteraard wel verwante – zaken.

Als eerste tref ik een herfstachtig doorkijkje op deze relatief koude en grijze voorjaarsdag (we zijn beter gewend!), in de vorm van een gigantische paddenstoel langs de waterkant (foto 1). Aansluitend belanden we in een soort tropisch oerwoud, compleet met bamboe (foto 2) en aan lianen slingerende apen (buiten beeld). Ineens lopen we door een stukje bebouwing, waarbij de klassieke Porsche sportwagen de verstilling van deze omgeving niet doorbreekt, maar juist nog accentueert (foto 3).

We verwijlen een tijdje op de tuinderij Land en Boszigt, “een van de oudste biologisch-dynamische bedrijven van ons land” (foto 4 en 5), alvorens we verder trekken op ons uiterst gecompliceerde traject (zie kaart). In een van de “romantische vijvers waarlangs uitbundig bloeiende rododendrons hun weelde in het water spiegelen” (zie boven) staat een statige blauwe reiger te poseren (foto 6). We lopen een stukje Hilversum in voor ons uitstapje naar de botanische tuin Costerus. Ook hier weer een en al rust en verstilling (foto 7 en 8). Het enige rumoer dat hier doordringt is dat van het vogelgekwetter. Heerlijk!

We zijn nu ongeveer op het verste punt van onze route, en inmiddels al uren onderweg. De ‘terugweg’ is echter veel rechter van lijn en is min of meer gelardeerd met nijlganzen. Deze rare exoten zwemmen in het water, maar nestelen in bomen (foto 9)… Veel gekker moet het niet worden. De witte kwikstaart die een eindje met ons oprent is net te klein en te veraf om goed in beeld te krijgen.

Zoals gezegd is mijn selectie een karige afspiegeling van de weelderige groei en bloei in ons wandelgebied van vandaag. Maar neem van mij aan dat we er wel van genoten hebben!

 

Bekijk de kaart

Bekijk de foto's

 

 

 

 

Wandelblogs

 

 

Iedere zaterdag (bijna) wandel ik in de omgeving van Utrecht. Door weer en wind, bij nacht en ontij (bij wijze van spreken). Dat komt niet doordat ik zo ondernemend ben, maar door het feit dat ik me in de zomer van 2012 heb aangesloten bij een wandelgroep. Heerlijk! Ik hoef niet alles zelf te plannen of te organiseren, maar vooral te zorgen dat ik op zaterdag bijtijds opsta en mij op het afgesproken uur bij de startlocatie meld. Die startplaats wisselt wekelijks, en daarmee uiteraard ook het wandeltraject.

Na verloop van tijd ben ik onderweg wat foto’s gaan maken, die ik achteraf – tezamen met een kort begeleidend commentaar - deel met mijn fellow-travellers. Sinds begin 2014 doe ik dit online, in de vorm van een soort weblog: mijn wandelblog. Omdat het voor mij elke keer weer een verrassing is waar ik zal lopen, moet ik ook mijn foto-onderwerpen ter plaatse (en in het voorbijgaan) als zodanig herkennen. Dat heeft wel iets van een wekelijkse ‘blind date’.

Het merendeel van mijn 'dates' bestaat uit “Utrechtse landschappen”, hoewel we ons af en toe ook buiten de regio wagen. Dat levert dan "Uitheemse landschappen" op, of - meer specifiek - "Kustlandschappen".

Op een gegeven moment ben ik van wandelgroep geswitcht. Vier jaar lang maakte ik deel uit van de wandelgroep LOOP, waarin ik  met veel plezier gewandeld heb. Toen die groep dreigde te worden opgeheven heb ik met een aantal mede-lopers een soort 'doorstart' gemaakt. Sinds die tijd loop ik dus met de "Doorlopers". 

Nu, na inmiddels meer dan 10 jaar wandelen, loop ik nog steeds met evenveel plezier. Alleen merk ik dat we - uiteraard - vaker dezelfde routes lopen. En dat mijn teksten en beelden bijgevolg in herhaling gaan vervallen. Dat is voor mij voldoende reden om niet alles wat ik loop nog in mijn 'wandelblog' te melden... 

Sorry daarvoor.

   


 

 

boekenkat

 

Mijn boekenka(s)t(t)en

 

 

 

 

 

 

 

 

 Extra's

 

Rome revisited

Een reisverslag

 


  

Zes dagen Dublin

Een reisverslag

 


  

Weerzien in Petersburg

Een reisverslag

 


  

Omweg naar Moskou 

Rusland

Een reisverslag

 


 

Rondreis door Ierland


Een reisverslag

 


 

Zeven dagen in Rome

 

Een reisverslag

 

 

 

 

Copyright © Paul Lamandassa 2007-2024 | Powered by CMSimple| Template: ge-webdesign.de| Login