284,336 visitors
327,398 page views
1.15 page views / visitor

 

Cicero

You are here:   Home > Wandelblog 2018 > 2018-06-02_Amerongen

2018-06-02_Amerongen

 

Amerongen, 02-06-2018 

16 km

 

Het is warm geweest, de afgelopen weken. Maar daar is vandaag weinig meer van te merken.  Het is koud, grijs en vochtig.. En we zijn al blij als we uiteindelijk allemaal hetzelfde startpunt gevonden hebben. We weten dan nog niet dat er vandaag meer dwalingen op de rol staan…

“Heuvel en Hank brengt u naar grote hoogten, voor Nederlandse begrippen dan. De eerste helft voert u over de heuvels en door de gevarieerde bossen van de Utrechtse Heuvelrug. De hoogste berg van de provincie wordt niet overgeslagen. Onderweg heeft u verschillende plekken waar u van een panoramisch uitzicht kunt genieten. De tweede helft heeft een hel ander karakter. Via een moerasbos komt u in de uiterwaarden van  de Nederrijn uit, de Amerongse Bovenpolder.  Het nieuwe natuurgebied is ontwikkeld rond een oude rivierarm, een hank, en is een waar eldorado voor vogels. U heeft een weids uitzicht op de rivier en op het pittoreske Amerongen.”

Zo afficheert Mooisteroutes.nl ons traject van vandaag. 

Op weg dan maar. Het eerste deel van onze route voert door mooie en afwisselende bossen.  En hoe goed we ook ons best doen , toch raken we herhaaldelijk de weg kwijt.

Het kost enige moeite, maar we moeten onze dwalingen accepteren, en deze opvatten als vrolijke chaos.  Zodra we een  al te verkrampte neiging tot controle loslaten gaat alles een stuk beter. Erg opschieten doet het niet, maar democratisch discussiërend  komen we uiteindelijk op de juiste plek het bos weer uit. Op één van onze meest ernstige dwalingen komt er onverwacht – is het een teken van hogerhand? - een in plastic verpakte Veenendaalse bijbel op ons pad (foto 3). Niet dat we daar veel wijzer van worden, maar we vatten dit kleinood op als een bron van inspiratie. En daarnaast is er dan ook nog de prachtige natuur, met klaprozen en vingerhoedskruid en weet ik niet wat al meer aan groeiend en bloeiend spul… (foto 1 - 6)

Vanuit de bossen steken we de rivierdijk over en lopen we de uiteerwaarden in. De koeien tolereren onze doorkomst door deze ‘wetlands’ (foto 7). In de vele binnenmeertjes (foto 8 – 11) treffen we een waar vogelparadijs, compleet met berg- en slobeend (foto 10), en de kluut (foto 9). Met dank aan onze bioloog, die mij erop wijst... Dat we de kluut, van oorsprong een ‘wad- en kustvogel’ hier in grote getalen aantreffen is opvallend, maar blijkbaar niet ongewoon: die “broedt in kolonies, vooral in zoute gebieden aan de kust, maar ook in het binnenland”.

Alle vogels blijven veraf en vluchtig, en het valt niet mee om ze te fotograferen. Als ik er al eens dichtbij kan komen, dan betreft het een gewond exemplaar. Daaraan heb ik mijn handen vol en ik leg bijgevolg mijn camera terzijde. Hier staat hulpverlening voorop, al is het achteraf de vraag wat mijn ‘hulp’ nou helemaal heeft bijgedragen aan het welzijn van de jonge dwaalgast. Wellicht niet meer dan dat ik het diertje uit het directe blikveld van passerende roofdieren gehaald heb.

We klauteren de Amerongse Bovenpolder weer uit, en hijsen ons de dijk op. Vanaf deze hoogte hebben we redelijk zicht op een verfomfaaide ooievaar op zijn/haar nest (foto 12). Gerustgesteld door dit symbool van nieuw leven reppen wij ons terug naar de onze vervoermiddelen, en daarmee naar huis. Het is weer mooi geweest!

 

Bekijk de kaart

Bekijk de foto's

 

 

 

 

Wandelblogs

 

 

Iedere zaterdag (bijna) wandel ik in de omgeving van Utrecht. Door weer en wind, bij nacht en ontij (bij wijze van spreken). Dat komt niet doordat ik zo ondernemend ben, maar door het feit dat ik me in de zomer van 2012 heb aangesloten bij een wandelgroep. Heerlijk! Ik hoef niet alles zelf te plannen of te organiseren, maar vooral te zorgen dat ik op zaterdag bijtijds opsta en mij op het afgesproken uur bij de startlocatie meld. Die startplaats wisselt wekelijks, en daarmee uiteraard ook het wandeltraject.

Na verloop van tijd ben ik onderweg wat foto’s gaan maken, die ik achteraf – tezamen met een kort begeleidend commentaar - deel met mijn fellow-travellers. Sinds begin 2014 doe ik dit online, in de vorm van een soort weblog: mijn wandelblog. Omdat het voor mij elke keer weer een verrassing is waar ik zal lopen, moet ik ook mijn foto-onderwerpen ter plaatse (en in het voorbijgaan) als zodanig herkennen. Dat heeft wel iets van een wekelijkse ‘blind date’.

Het merendeel van mijn 'dates' bestaat uit “Utrechtse landschappen”, hoewel we ons af en toe ook buiten de regio wagen. Dat levert dan "Uitheemse landschappen" op, of - meer specifiek - "Kustlandschappen".

Op een gegeven moment ben ik van wandelgroep geswitcht. Vier jaar lang maakte ik deel uit van de wandelgroep LOOP, waarin ik  met veel plezier gewandeld heb. Toen die groep dreigde te worden opgeheven heb ik met een aantal mede-lopers een soort 'doorstart' gemaakt. Sinds die tijd loop ik dus met de "Doorlopers". 

Nu, na inmiddels meer dan 10 jaar wandelen, loop ik nog steeds met evenveel plezier. Alleen merk ik dat we - uiteraard - vaker dezelfde routes lopen. En dat mijn teksten en beelden bijgevolg in herhaling gaan vervallen. Dat is voor mij voldoende reden om niet alles wat ik loop nog in mijn 'wandelblog' te melden... 

Sorry daarvoor.

   


 

 

boekenkat

 

Mijn boekenka(s)t(t)en

 

 

 

 

 

 

 

 

 Extra's

 

Rome revisited

Een reisverslag

 


  

Zes dagen Dublin

Een reisverslag

 


  

Weerzien in Petersburg

Een reisverslag

 


  

Omweg naar Moskou 

Rusland

Een reisverslag

 


 

Rondreis door Ierland


Een reisverslag

 


 

Zeven dagen in Rome

 

Een reisverslag

 

 

 

 

Copyright © Paul Lamandassa 2007-2024 | Powered by CMSimple| Template: ge-webdesign.de| Login