284,336 visitors
327,398 page views
1.15 page views / visitor

 

Cicero

You are here:   Home > Wandelblog 2018 > 2018-07-04_Vleuten

2018-07-04_Vleuten

 

Vleuten, 04-07-2028 

21 km

 

Vandaag ga ik op vogeljacht. Helemaal in mijn eentje, zodat ik niemand ophoud als ik onderweg het water, de bomen, rietlanden, weilanden of bosjes afspeur naar die gevleugelde uitdagingen. Ik heb een basisroute uitgezet die mij in ieder geval langs de Haarrijnse plassen leidt, en dan verder via de (normaal gesproken) drassige natuurgebieden naar het historische dorpje Haarzuilens. Daar zal ik pauzeren en bezien of ik de kortste weg terug neem of nog zin en energie heb voor een omweg.

Vanuit huis ben ik zo ongeveer gelijk op de route, omdat ik via het plaatselijke park loop. Als ik bij mijn ‘mezenbosje’ ben is het daar een drukte van jewelste. Af en aan vliegt het mezenvolkje, en onrustig hipt het van tak naar tak. Ik zie kleurige en (op het oog) zwart-wit exemplaren, maar slaag er slechts in om onscherpe vlekken vast te leggen. Mijn camera raakt in de war van al die takjes, en is te traag en onhandig om handmatig scherp te stellen. De enige herkenbare vogel achteraf zit met zijn rug naar mij toe tussen het gebladerte. Het lijkt een zwarte mees, maar zeker ben ik daar absoluut niet van. De foto is bovendien te matig voor de selectie…

Ik laat me niet ontmoedigen. Nu begint de tocht langs de Haarrijnse plassen. En hier wordt middels informatieborden ter plekke kond gedaan van (onder andere) de aanwezigheid in dit gebied van de karekiet en de rietzanger. Beide namen klinken mij als muziek in de oren, maar de rietzanger heb ik al eens gespot (en gefotografeerd), dus vandaag ga ik voor de karekiet. Ik ben benieuwd hoe dit vogeltje eruit ziet: hoogst waarschijnlijk is het weer zo’n onopvallend klein bruin vogeltje…

Het is rustig langs het water, en ik loop behoedzaam, dus niets staat allerlei interessante ontmoetingen en vondsten in de weg. Ik kijk hier, ik kijk daar, ik leg de ‘habitat’ vast (foto 1), en dan gebeurt het! Er komt iets bruins aanvliegen, en nestelt zich in de bosschages. Ik houd het scherp in het oog, richt mijn camera, en fotografeer de vogel. Raak! Zo gauw ik het vogeltje scherp in beeld heb weet ik intuïtief dat dit de (kleine) karekiet is. Mijn leven blijkt dus toch zin te hebben!

Even later spot ik een nieuw vogeltje dat het struikgewas in duikt. Nu kom ik niet verder dan de staart te fotograferen, waaruit ik niet kan afleiden welke soort ik (bijna) betrapt heb. Het zou leuk zijn om al deze ‘bloopers’ te publiceren, maar daar zie ik toch van af om te voorkomen dat ik helemaal de naam krijg dat ik niet kan fotograferen… Ik concentreer me dus op het landschap, de uitkijkpost, het uitzicht vandaar, het jonge zwaantje dat zijn ‘vleugels’ uitslaat (foto 3-8), en probeer dan om dit plassengebied te verlaten. Dat valt niet mee, omdat er oeverzwaluwen nestelen, en derhalve een groot gebied is afgesloten.

Ik steek de provinciale weg over, en kom in het natte laand (op z’n Utregs?). Ook hier loop ik voornamelijk alleen, en als ik van de gebaande wegen afdwaal waan ik mij af en toe in de Hof van Eden, zo puur en voorhistorisch deze stukjes natuur ogen (foto 9-10). Zoals voorgenomen houd ik pauze in Haarzuilens.

Daarna loop ik terug door het weidegebied tussen Haarzuilen en Vleuten (foto 11-14). Omdat ik nog fris genoeg ben loop ik een extra rondje Leidscherijn, op zoek naar een beroemde korhoen. Als ik die gevonden heb (geen foto) keer ik tevreden huiswaarts.

 

Bekijk de kaart

Bekijk de foto's

 

 

 

 

Wandelblogs

 

 

Iedere zaterdag (bijna) wandel ik in de omgeving van Utrecht. Door weer en wind, bij nacht en ontij (bij wijze van spreken). Dat komt niet doordat ik zo ondernemend ben, maar door het feit dat ik me in de zomer van 2012 heb aangesloten bij een wandelgroep. Heerlijk! Ik hoef niet alles zelf te plannen of te organiseren, maar vooral te zorgen dat ik op zaterdag bijtijds opsta en mij op het afgesproken uur bij de startlocatie meld. Die startplaats wisselt wekelijks, en daarmee uiteraard ook het wandeltraject.

Na verloop van tijd ben ik onderweg wat foto’s gaan maken, die ik achteraf – tezamen met een kort begeleidend commentaar - deel met mijn fellow-travellers. Sinds begin 2014 doe ik dit online, in de vorm van een soort weblog: mijn wandelblog. Omdat het voor mij elke keer weer een verrassing is waar ik zal lopen, moet ik ook mijn foto-onderwerpen ter plaatse (en in het voorbijgaan) als zodanig herkennen. Dat heeft wel iets van een wekelijkse ‘blind date’.

Het merendeel van mijn 'dates' bestaat uit “Utrechtse landschappen”, hoewel we ons af en toe ook buiten de regio wagen. Dat levert dan "Uitheemse landschappen" op, of - meer specifiek - "Kustlandschappen".

Op een gegeven moment ben ik van wandelgroep geswitcht. Vier jaar lang maakte ik deel uit van de wandelgroep LOOP, waarin ik  met veel plezier gewandeld heb. Toen die groep dreigde te worden opgeheven heb ik met een aantal mede-lopers een soort 'doorstart' gemaakt. Sinds die tijd loop ik dus met de "Doorlopers". 

Nu, na inmiddels meer dan 10 jaar wandelen, loop ik nog steeds met evenveel plezier. Alleen merk ik dat we - uiteraard - vaker dezelfde routes lopen. En dat mijn teksten en beelden bijgevolg in herhaling gaan vervallen. Dat is voor mij voldoende reden om niet alles wat ik loop nog in mijn 'wandelblog' te melden... 

Sorry daarvoor.

   


 

 

boekenkat

 

Mijn boekenka(s)t(t)en

 

 

 

 

 

 

 

 

 Extra's

 

Rome revisited

Een reisverslag

 


  

Zes dagen Dublin

Een reisverslag

 


  

Weerzien in Petersburg

Een reisverslag

 


  

Omweg naar Moskou 

Rusland

Een reisverslag

 


 

Rondreis door Ierland


Een reisverslag

 


 

Zeven dagen in Rome

 

Een reisverslag

 

 

 

 

Copyright © Paul Lamandassa 2007-2024 | Powered by CMSimple| Template: ge-webdesign.de| Login