284,336 visitors
327,398 page views
1.15 page views / visitor

 

Cicero

You are here:   Home > Wandelblog 2018 > 2018-07-20_Nijmegen

2018-07-20_Nijmegen

 

Vierdaagse Nijmegen 2018, 20-07-2018 

30 km

 

Dag 4: Via Gladiola

Ik heb moeite om wakker te worden als mijn wekker begint te spelen. Uit de radio schalt het enthousiaste verslag van de start van de eerste lopers op deze laatste dag. Met aankomst op de “Via Gladiola”, die ik in een angstig voorvoelde drukte voor mijzelf al heb omgedoopt in Via Dolorosa: “Heer, erbarm u over ons! Laat als het kan deze beker aan mij voorbij gaan…”

De hele week moet ik het al stellen zonder mijn digitale ochtendkrant, die is zo vroeg nog niet beschikbaar. Vandaag kom ik er achter dat de editie om stipt 05.00 uur binnenkomt. Geen reden tot klagen derhalve, alleen voor mij deze week geen krant bij het ontbijt. Ik rommel mijn zaakjes voor de dag op orde, waarbij deze week ook steevast het insmeren met zonnecrème tot het dagelijks ritueel behoort, en ga op pad. Inmiddels ben ik wel wakker, en goed geluimd vanwege het zomerweer. Het is nu nog fris op de fiets. Als we later in de ochtend op een schrijnend hete en schijnbaar eindeloze dijkweg lopen (foto 5), langs een water waarvan ik achteraf geen spoor kan terugvinden op de digitale landkaarten van Google, kan ik me die ochtendkoelte nauwelijks meer voorstellen.

De eerste twee uur lopen we trouwens via een inmiddels vertrouwde, want voor de derde achtereenvolgende dag gelopen, route de stad uit. Weinig nieuws onder de zon dus, om een op de omstandigheden toepasselijke uitdrukking te gebruiken. Het wordt interessant als we langs de Overasseltse vennen lopen (foto 2). De ‘fotolijst’ in het landschap (foto 1) is wellicht door de organisatie daar geplaatst om aan te geven dat de etappe vanaf hier visueel weer wat uitdagender wordt. Pas dan kom ik er ook achter dat ik vergeten ben om mijn ‘route-recorder’ aan te zetten. Het geproduceerde kaartje mist vandaag dus het eerste deel van onze tocht.

Even voorbij het plaatsje Heumen passeren we nogmaals een waterkering in de Zuid-Willemsvaart (foto 6), en vlak daarna komen we op de – naar verluid 8 kilometer lange – rechte weg naar de finish. Of dit al gelijk de ‘Via Gladiola’ is weet ik niet. Een spandoek met die aankondiging hangt pas veel verderop over de weg gespannen. Maakt allemaal niet uit: we lopen hier nu toch, en vooralsnog kunnen we geen andere kant op dan rechtstreeks naar de aankomstplek. Het wordt steeds drukker, de toejuichingen worden luider, er worden bloemen uitgereikt en andere versierselen, familie en vrienden worden herkend en begroet, kortom hier gebeurt van alles waar ik zo bevreesd voor was. Alleen: we kunnen wel doorlopen! De weg is breed, en de spoeling relatief dun. Dit valt mij honderd procent mee, en ik betrap mezelf er af en toe op dat ik eigenlijk wel loop te genieten van dit sfeertje. Het is dus maar goed dat hier een einde aan komt.

Bij de uitreiking van de medailles staat er een jongen voor mij van een jaar of 17-18. De uitreikingsofficial feliciteert hem uitbundig met zijn eerste ‘kruisje’, en vraagt of hij een goede tijd gehad heeft. “Gaat wel”, is zijn droge commentaar. En of hij volgend jaar weer mee loopt… Daarin is hij heel duidelijk: “nee”. Als ik na hem aan de beurt ben gelooft de official het verder wel. Zonder een woord en met onverschillige blik krijg ik mijn onderscheiding min of meer toegeworpen.

 

Bekijk de kaart

Bekijk de foto's

 

 

 

 

Wandelblogs

 

 

Iedere zaterdag (bijna) wandel ik in de omgeving van Utrecht. Door weer en wind, bij nacht en ontij (bij wijze van spreken). Dat komt niet doordat ik zo ondernemend ben, maar door het feit dat ik me in de zomer van 2012 heb aangesloten bij een wandelgroep. Heerlijk! Ik hoef niet alles zelf te plannen of te organiseren, maar vooral te zorgen dat ik op zaterdag bijtijds opsta en mij op het afgesproken uur bij de startlocatie meld. Die startplaats wisselt wekelijks, en daarmee uiteraard ook het wandeltraject.

Na verloop van tijd ben ik onderweg wat foto’s gaan maken, die ik achteraf – tezamen met een kort begeleidend commentaar - deel met mijn fellow-travellers. Sinds begin 2014 doe ik dit online, in de vorm van een soort weblog: mijn wandelblog. Omdat het voor mij elke keer weer een verrassing is waar ik zal lopen, moet ik ook mijn foto-onderwerpen ter plaatse (en in het voorbijgaan) als zodanig herkennen. Dat heeft wel iets van een wekelijkse ‘blind date’.

Het merendeel van mijn 'dates' bestaat uit “Utrechtse landschappen”, hoewel we ons af en toe ook buiten de regio wagen. Dat levert dan "Uitheemse landschappen" op, of - meer specifiek - "Kustlandschappen".

Op een gegeven moment ben ik van wandelgroep geswitcht. Vier jaar lang maakte ik deel uit van de wandelgroep LOOP, waarin ik  met veel plezier gewandeld heb. Toen die groep dreigde te worden opgeheven heb ik met een aantal mede-lopers een soort 'doorstart' gemaakt. Sinds die tijd loop ik dus met de "Doorlopers". 

Nu, na inmiddels meer dan 10 jaar wandelen, loop ik nog steeds met evenveel plezier. Alleen merk ik dat we - uiteraard - vaker dezelfde routes lopen. En dat mijn teksten en beelden bijgevolg in herhaling gaan vervallen. Dat is voor mij voldoende reden om niet alles wat ik loop nog in mijn 'wandelblog' te melden... 

Sorry daarvoor.

   


 

 

boekenkat

 

Mijn boekenka(s)t(t)en

 

 

 

 

 

 

 

 

 Extra's

 

Rome revisited

Een reisverslag

 


  

Zes dagen Dublin

Een reisverslag

 


  

Weerzien in Petersburg

Een reisverslag

 


  

Omweg naar Moskou 

Rusland

Een reisverslag

 


 

Rondreis door Ierland


Een reisverslag

 


 

Zeven dagen in Rome

 

Een reisverslag

 

 

 

 

Copyright © Paul Lamandassa 2007-2024 | Powered by CMSimple| Template: ge-webdesign.de| Login