284,336 visitors
327,398 page views
1.15 page views / visitor

 

Cicero

You are here:   Home > Wandelblog 2018 > 2018-10-06_Lage Vuursche

2018-10-06_Lage Vuursche

 

Lage Vuursche  06-10-2018 

12 km

 

Het is nog fris vanmorgen, maar het belooft weer een prachtige na-zomerdag te worden. Vandaag doorkruisen we de bossen rond Lage Vuursche. Heel af en toe steken we een asfaltweggetje over, maar verder lopen we min of meer onverhard. Over brede en smalle bospaden, een enkel grindpaadje nu en dan…  Dit is ‘mooisteroutes’ op z’n top: de tekst dirigeert je al draaiend, kerend en kronkelend door de dichtste bossen. Langs de smalste eenmanspaadjes, over heuveltjes, via ‘kruipdoor-sluipdoor’ weggetjes, ‘overstapjes’ en afbuigingen, tot je er bijna duizelig van wordt en al je oriëntatiegevoel – zo je dat al bezat – kwijt bent.

Gedurende een aanzienlijk deel van de tocht leid ik de dans vandaag. Dat betekent nauwgezet lezen en op basis van de aanwijzingen de troepen veilig door de wouden voeren. Dat slokt (bijna) al mijn aandacht op, zodat ik niet aan fotograferen toe kom. Niet erg! Bossen vind ik vooral mooi om door te lopen, om me heen kijkend en luisterend naar (bijvoorbeeld) vogelgeluiden. Ervaringen die (voor mij) nogal moeilijk in beeld te vatten zijn. Zoals ik eerder al eens opmerkte: al die bomen staan mijn uitzicht maar in de weg!

Goed, ik loop hier dus te genieten, terwijl ik door de bossen navigeer. Af en toe mis of mis-interpreteer ik een aanwijzing, en moeten we een stukje terug lopen om de draad weer op te pakken. Hoort erbij, dat overkomt ons regelmatig. En dan weer lopen, en genieten en lopen en … Toch een beetje kaal, zo alleen maar lopen en genieten. Ik moet toch eigenlijk wel een paar foto’s maken. Gewoon, voor het verslagje achteraf. Zonder foto’s vervalt ook de noodzaak daarvan. Oké, dat kan. Daar zal niemand van wakker liggen…

Al piekerend ben ik ongemerkt toch om mij heen gaan kijken, op zoek naar wat beelden om vast te leggen. En na de eerste foto die ik maak loop ik al niet meer voorop, en wordt mijn gids-taak door anderen in de groep overgenomen. Zodat ik nog meer foto’s kan maken in de vertrouwde achterhoede van ons gezelschap.

En als ik die foto’s nu achteraf bekijk zie ik ook wel dat we evengoed zonder hadden gekund. Het enige beeld met ‘uitzicht’ is de laatste: het kalfje aan de bosrand, waarachter zich het Nonnenland uitstrekt. Tezamen met de stugge grashalmen in het open veld komen ook de vragen op.  De naam verwijst blijkbaar naar “het Nonnenklooster Oostbroek in De Bilt, dat in de 13eeeuw opdracht gaf om dit gebied te vervenen. Na deze turfwinning werd het gebiedje ontgonnen. In de afgelopen jaren is het vervolgens omgevormd tot een waardevol nat natuurgebied” (info: Mooisteroutes.nl). Waarmee weer eens is aangetoond dat een goed uitzicht op den duur tot inzicht leidt…

Aansluitend op onze tocht gebruiken wij de gezamenlijke maaltijd op het terras van een van de vele pannenkoekenhuizen aan de Dorpsstraat, waarna wij allen voldaan ons weegs gaan.

 

Bekijk de kaart

Bekijk de foto's

 

 

 

 

Wandelblogs

 

 

Iedere zaterdag (bijna) wandel ik in de omgeving van Utrecht. Door weer en wind, bij nacht en ontij (bij wijze van spreken). Dat komt niet doordat ik zo ondernemend ben, maar door het feit dat ik me in de zomer van 2012 heb aangesloten bij een wandelgroep. Heerlijk! Ik hoef niet alles zelf te plannen of te organiseren, maar vooral te zorgen dat ik op zaterdag bijtijds opsta en mij op het afgesproken uur bij de startlocatie meld. Die startplaats wisselt wekelijks, en daarmee uiteraard ook het wandeltraject.

Na verloop van tijd ben ik onderweg wat foto’s gaan maken, die ik achteraf – tezamen met een kort begeleidend commentaar - deel met mijn fellow-travellers. Sinds begin 2014 doe ik dit online, in de vorm van een soort weblog: mijn wandelblog. Omdat het voor mij elke keer weer een verrassing is waar ik zal lopen, moet ik ook mijn foto-onderwerpen ter plaatse (en in het voorbijgaan) als zodanig herkennen. Dat heeft wel iets van een wekelijkse ‘blind date’.

Het merendeel van mijn 'dates' bestaat uit “Utrechtse landschappen”, hoewel we ons af en toe ook buiten de regio wagen. Dat levert dan "Uitheemse landschappen" op, of - meer specifiek - "Kustlandschappen".

Op een gegeven moment ben ik van wandelgroep geswitcht. Vier jaar lang maakte ik deel uit van de wandelgroep LOOP, waarin ik  met veel plezier gewandeld heb. Toen die groep dreigde te worden opgeheven heb ik met een aantal mede-lopers een soort 'doorstart' gemaakt. Sinds die tijd loop ik dus met de "Doorlopers". 

Nu, na inmiddels meer dan 10 jaar wandelen, loop ik nog steeds met evenveel plezier. Alleen merk ik dat we - uiteraard - vaker dezelfde routes lopen. En dat mijn teksten en beelden bijgevolg in herhaling gaan vervallen. Dat is voor mij voldoende reden om niet alles wat ik loop nog in mijn 'wandelblog' te melden... 

Sorry daarvoor.

   


 

 

boekenkat

 

Mijn boekenka(s)t(t)en

 

 

 

 

 

 

 

 

 Extra's

 

Rome revisited

Een reisverslag

 


  

Zes dagen Dublin

Een reisverslag

 


  

Weerzien in Petersburg

Een reisverslag

 


  

Omweg naar Moskou 

Rusland

Een reisverslag

 


 

Rondreis door Ierland


Een reisverslag

 


 

Zeven dagen in Rome

 

Een reisverslag

 

 

 

 

Copyright © Paul Lamandassa 2007-2024 | Powered by CMSimple| Template: ge-webdesign.de| Login