284,336 visitors
327,398 page views
1.15 page views / visitor

 

Cicero

You are here:   Home > Wandelblog 2018 > 2018-11-10_IJsselstein

2018-11-10_IJsselstein

 

IJsselstein, 10-11-2018 

15 km

 

De weersvoorspelling is dusdanig stellig dat ik mijn gedicht over novemberregen nu serieus klaar leg voordat ik erop uit ga. Vannacht is het gaan regenen, en dat zal op zijn vroegst in de loop van de dag pas weer opdrogen, zo luidt de verwachting.

Verkeerd verwacht, naar zal blijken. Het miezert nog wel bij vertrek, en de lucht is dreigend en donker grijs, maar de hele ochtend zullen we onze regenkleding ongebruikt in de rugzak kunnen laten. Er miezert trouwens meer aan de start: hier heerst in de wijde omgeving een beleid van betaald parkeren, zodat we een vermogen kwijt zijn voordat we met een gerust hart op weg kunnen. En dan nog stappen we de hele ochtend flink door om te voorkomen dat onze parkeervergunning verloopt voordat we terug zijn.

Na wekenlang in de bossen gelopen te hebben, vind ik het een verademing om weer eens de weidsheid van het platteland om mij heen te voelen. Ik geniet van de vaak schijnbaar eindeloze uitzichten met de geborsteld blauw-grijze luchten daarboven. Dat we daarvoor de verende bosgrond moeten missen ten faveure van de geasfalteerde wegen is wat mij betreft niet meer dan een bijkomstig nadeeltje. Ik ben me ervan bewust dat niet iedereen van onze groep er zo over denkt…

“De Molenroute brengt u door het buitengebied Lopikerwaard langs een aantal molens die IJsselstein rijk is.” Zo staat vermeld in de uiterst korte beschrijving van deze wandeling. Dat blijken er in praktijk slechts twee te zijn. Als eerste passeren we “de overblijfselen van de Hoekse Molen, op de grens met Montfoort”. En aan het eind van de uitgezette route komen we langs de “korenmolen de Windotter die de grens van de ‘oude’ binnenstad markeert”. Beide molens ontbreken in mijn fotoselectie, waarin ik wel een plaatsje inruim voor het karakteristieke restaurant Marnemoende, verscholen aan de oever van de IJssel, en aan de brug die daar ter plaatse de rivier overspant (foto 6-7).  

Wij vervolgen onze tocht, en geleidelijk aan gaat de weidsheid van het land over in de bebouwing van de stad, met bijbehorende skylines (foto 8-9).

 

Op het relatief lege landschap laat ik in de middag nog een bezoek volgen aan een overvolle Botanische Tuin, alwaar een nauwe verwant de tijdelijke scepter zwaait:

“De Botanische Tuin TU Delft is een botanische tuin die onderdeel uitmaakt van de Technische Universiteit. De tuin is in 1917 door Gerrit van Iterson opgericht als de 'Cultuurtuin voor Technische Gewassen'” (Wikipedia)

Ik krijg een privérondleiding door deze historische tuin in herfsttinten (foto 1-2), en leer het een en ander over tropische-, bedreigde-, illegaal ingevoerde en derhalve in beslag genomen planten. En ook welke planten, zaadjes en stekjes ‘gewild’ zijn bij sommige bezoekers, wat de status en (mogelijke) toekomst is van de tuin… Veel planten zijn uitgebloeid, zo laat in het seizoen. Toch zijn er nog prachtige exotische bloemen te zien, zoals deze ‘aaseter’ (foto 3) en bananenplant (foto 4). Van de andere exemplaren (foto 5-7) ben ik de naam en het verhaal alweer kwijt. Dat geldt ook voor het omgevallen object dat we buiten de kassen aantreffen in een regenplas (foto 8).

We sluiten de tuin af en trekken het stadscentrum in om daar de boel op stelten te zetten, in de schaduw van de Nieuwe Kerk (foto 9).

 

Bekijk de kaart

Bekijk de foto's

Botanische Tuin

 

 

 

 

Wandelblogs

 

 

Iedere zaterdag (bijna) wandel ik in de omgeving van Utrecht. Door weer en wind, bij nacht en ontij (bij wijze van spreken). Dat komt niet doordat ik zo ondernemend ben, maar door het feit dat ik me in de zomer van 2012 heb aangesloten bij een wandelgroep. Heerlijk! Ik hoef niet alles zelf te plannen of te organiseren, maar vooral te zorgen dat ik op zaterdag bijtijds opsta en mij op het afgesproken uur bij de startlocatie meld. Die startplaats wisselt wekelijks, en daarmee uiteraard ook het wandeltraject.

Na verloop van tijd ben ik onderweg wat foto’s gaan maken, die ik achteraf – tezamen met een kort begeleidend commentaar - deel met mijn fellow-travellers. Sinds begin 2014 doe ik dit online, in de vorm van een soort weblog: mijn wandelblog. Omdat het voor mij elke keer weer een verrassing is waar ik zal lopen, moet ik ook mijn foto-onderwerpen ter plaatse (en in het voorbijgaan) als zodanig herkennen. Dat heeft wel iets van een wekelijkse ‘blind date’.

Het merendeel van mijn 'dates' bestaat uit “Utrechtse landschappen”, hoewel we ons af en toe ook buiten de regio wagen. Dat levert dan "Uitheemse landschappen" op, of - meer specifiek - "Kustlandschappen".

Op een gegeven moment ben ik van wandelgroep geswitcht. Vier jaar lang maakte ik deel uit van de wandelgroep LOOP, waarin ik  met veel plezier gewandeld heb. Toen die groep dreigde te worden opgeheven heb ik met een aantal mede-lopers een soort 'doorstart' gemaakt. Sinds die tijd loop ik dus met de "Doorlopers". 

Nu, na inmiddels meer dan 10 jaar wandelen, loop ik nog steeds met evenveel plezier. Alleen merk ik dat we - uiteraard - vaker dezelfde routes lopen. En dat mijn teksten en beelden bijgevolg in herhaling gaan vervallen. Dat is voor mij voldoende reden om niet alles wat ik loop nog in mijn 'wandelblog' te melden... 

Sorry daarvoor.

   


 

 

boekenkat

 

Mijn boekenka(s)t(t)en

 

 

 

 

 

 

 

 

 Extra's

 

Rome revisited

Een reisverslag

 


  

Zes dagen Dublin

Een reisverslag

 


  

Weerzien in Petersburg

Een reisverslag

 


  

Omweg naar Moskou 

Rusland

Een reisverslag

 


 

Rondreis door Ierland


Een reisverslag

 


 

Zeven dagen in Rome

 

Een reisverslag

 

 

 

 

Copyright © Paul Lamandassa 2007-2024 | Powered by CMSimple| Template: ge-webdesign.de| Login