284,336 visitors
327,398 page views
1.15 page views / visitor

 

Cicero

You are here:   Home > Wandelblog 2018 > 2018-11-24_Amerongen

2018-11-24_Amerongen

 

Amerongen 24-11-2018 

13,5 km

 

“Vanuit het charmante dorp Amerongen lopen we een afwisselende ronde van laag naar hoog, van loofbos naar naaldbos en van de akkers op de eng naar de uiterwaarden aan de Rijn. In Amerongen vind je midden in het dorp een indrukwekkend kasteel, een paar boerderijen en zelfs tabaksschuren.” (Bijsluiter Trage Tocht Amerongen Zuylenstein)

Grijs en waterkoud is het, als we vertrekken voor een mooie tocht die ons voornamelijk over onverharde paden voert. We lopen een van de zogenaamde “Trage Tochten”, en dat is goed te merken: we zijn haast niet vooruit te branden. Al vrij kort na de start maken we bovendien een inschattingsfout, waardoor we een behoorlijk eind uit de richting raken. Als we doorhebben waar het fout gegaan is, keren we terug naar het punt waarop we afdwaalden en pakken daar de draad weer op. Intussen hebben we wel een herfstige blik kunnen werpen op de tuinen van Landgoed Zuylenstein en de daar omheen snuffelende, als ‘dalmatiërs’ vermomde, zwijnen (foto 1-2).

“De tocht gaat langzaam verder over de Amerongse eng via paadjes tussen de akkers door. Op het hoogste punt van de eng duikt de route het bos in. We klimmen een heel eind en zijn dan in het hart van Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug. Aan de rand van een prachtig heideveld klimmen we naar het hoogste punt. Vanaf het bankje op deze plek kun je de omgeving op je in laten werken.” (Trage Tocht Amerongen Zuylenstein)

Het is nog net geen Yosemite Valley… (foto 3).

We dalen een stukje, “om vervolgens weer de klim in te zetten naar de Amerongse Berg, met +69 meter NAP de hoogste top van Utrecht” (foto 4). Daar aangekomen ontdoen we ons van de stijgijzers en voeren we – waarschijnlijk onder invloed van een optredend zuurstoftekort op deze hoogte – een soort gezamenlijke reidans uit rond de  zuil “op de top”.  Zo gek hebben we het nog niet eerder gemaakt; ik twijfel er dan ook over of ik niet op dit ‘hoogtepunt’ de groep definitief vaarwel moet zeggen.

We overleven de berg, en dalen weer af naar de leefbare laagvlakte, ooit onderdeel van de Hollandse tabaksplantages, getuige de tabaksschuren en een enkel tabaksveldje (foto 5). Nog lager ligt de Amerongse Bovenpolder waar we even later op uitkijken (foto 6). Ook daarin dalen we af, om tussen de weiden en een enkele plas (foto 7) koers te zetten naar Kasteel Amerongen (foto 8). De keizer is dan al vertrokken, maar alles herinnert hier nog aan zijn verblijf: Help, de keizer komt! (foto 9)

“Dit jaar is het honderd jaar geleden dat op 11 november 1918 de wapenstilstand werd gesloten waarmee de Eerste Wereldoorlog eindigde. Op diezelfde dag arriveerde de gevluchte Wilhelm op Kasteel Amerongen. Op verzoek van de Nederlandse regering gaf Graaf van Aldenburg Bentinck hem onderdak. Aanvankelijk zou Wilhelm drie dagen blijven, maar uiteindelijk bleef hij 18 maanden. In 2018 staat Kasteel Amerongen uitvoerig stil bij deze historische periode. Help, de keizer komt! neemt vanaf 3 juni 2018 de bezoeker mee naar de roerige periode rond het verblijf van de Duitse keizer Wilhelm II.” (info Kasteel Amerongen)

Met dit historische feit en een sterke kop koffie beëindigen we onze ‘trage tocht’ rond Amerongen.

 

Bekijk de kaart

Bekijk de foto's

 

 

 

 

Wandelblogs

 

 

Iedere zaterdag (bijna) wandel ik in de omgeving van Utrecht. Door weer en wind, bij nacht en ontij (bij wijze van spreken). Dat komt niet doordat ik zo ondernemend ben, maar door het feit dat ik me in de zomer van 2012 heb aangesloten bij een wandelgroep. Heerlijk! Ik hoef niet alles zelf te plannen of te organiseren, maar vooral te zorgen dat ik op zaterdag bijtijds opsta en mij op het afgesproken uur bij de startlocatie meld. Die startplaats wisselt wekelijks, en daarmee uiteraard ook het wandeltraject.

Na verloop van tijd ben ik onderweg wat foto’s gaan maken, die ik achteraf – tezamen met een kort begeleidend commentaar - deel met mijn fellow-travellers. Sinds begin 2014 doe ik dit online, in de vorm van een soort weblog: mijn wandelblog. Omdat het voor mij elke keer weer een verrassing is waar ik zal lopen, moet ik ook mijn foto-onderwerpen ter plaatse (en in het voorbijgaan) als zodanig herkennen. Dat heeft wel iets van een wekelijkse ‘blind date’.

Het merendeel van mijn 'dates' bestaat uit “Utrechtse landschappen”, hoewel we ons af en toe ook buiten de regio wagen. Dat levert dan "Uitheemse landschappen" op, of - meer specifiek - "Kustlandschappen".

Op een gegeven moment ben ik van wandelgroep geswitcht. Vier jaar lang maakte ik deel uit van de wandelgroep LOOP, waarin ik  met veel plezier gewandeld heb. Toen die groep dreigde te worden opgeheven heb ik met een aantal mede-lopers een soort 'doorstart' gemaakt. Sinds die tijd loop ik dus met de "Doorlopers". 

Nu, na inmiddels meer dan 10 jaar wandelen, loop ik nog steeds met evenveel plezier. Alleen merk ik dat we - uiteraard - vaker dezelfde routes lopen. En dat mijn teksten en beelden bijgevolg in herhaling gaan vervallen. Dat is voor mij voldoende reden om niet alles wat ik loop nog in mijn 'wandelblog' te melden... 

Sorry daarvoor.

   


 

 

boekenkat

 

Mijn boekenka(s)t(t)en

 

 

 

 

 

 

 

 

 Extra's

 

Rome revisited

Een reisverslag

 


  

Zes dagen Dublin

Een reisverslag

 


  

Weerzien in Petersburg

Een reisverslag

 


  

Omweg naar Moskou 

Rusland

Een reisverslag

 


 

Rondreis door Ierland


Een reisverslag

 


 

Zeven dagen in Rome

 

Een reisverslag

 

 

 

 

Copyright © Paul Lamandassa 2007-2024 | Powered by CMSimple| Template: ge-webdesign.de| Login