284,336 visitors
327,398 page views
1.15 page views / visitor

 

Cicero

You are here:   Home > Wandelblog 2018 > 2018-12-01_Schalkwijk

2018-12-01_Schalkwijk

 

Schalkwijk 01-12-2018 

10 km

 

Om bij het eind te beginnen: als wij niet op het laatste moment een biologische boeren buurtsuper gevonden hadden waar we koffie kunnen drinken, zouden we alweer voor twaalven in de ochtend thuis geweest zijn. Zo kort is de wandeling vandaag. Pogingen om onze route onderweg te koppelen aan een naastgelegen ‘klompenpad’ lopen met name stuk op wat ik maar het Sinterklaasvirus zal noemen. Men wil op tijd thuis zijn voor dit kinderfeest, en is bang dat de voorgestelde aansluitingen onze route onoverzichtelijk lang zullen maken. Zodoende lopen we, naast wat extra wandelkilometers, het spectaculaire “verdronken bos” mis, dat hier ergens in de omgeving moet liggen (geen foto’s).

Genoeg gezeurd nu over wat wij allemaal niet gezien en meegemaakt hebben. Wat hebben zij dan wel gewonnen, Pierre?

Het Lint- en Liniepad:

“Ontdek het mooie buitengebied van Schalkwijk. Wandelen door weilanden, langs een lint van boerderijen en de forten van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Geniet van weidse uitzichten… Klompen aan, rugzak op en gaan.” (uit de bijsluiter bij de route)

Weidse uitzichten genoeg, en in wat een geweldig winterochtendlicht! We hebben de keuze uit sfeervol tegenlicht (foto 1) of zon-beschenen, min of meer verzadigde landschapskleuren (foto 2). De op een boerenstulpje gelijkende bebouwing op het land blijkt bij nadere beschouwing een betonnen bunker. En dit is nog slechts de aanlooproute tot de grote verdedigingswerken van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Even verderop treffen we het grote landsverdediging-complex Werk aan de Groeneweg, met zijn talloze bunkers, inundatieplassen en honderden meters lange loopgraven (foto 3-5). Ik kom ogen tekort en ervaar, terwijl de groep intussen gestaag doormarcheert, de effectiviteit van dit kronkelende loopgravensysteem. Binnen de kortste keren ben ik mijn peloton uit het oog verloren en loop ik, als ik een verkeerde afslag kies, een totaal verkeerde kant op. Haastig keer ik op mijn schreden terug en probeer ik – inmiddels tot looppas opgeschakeld – een ander gangpad. Daar krijg ik godzijdank een achterblijver in zicht, net voordat die weer een hoekje om gaat. Gered! Quasi nonchalant sluit ik mij even later bij de groep aan, slechts licht nahijgend.

We beklimmen de dijk, en staan dan aan de Lek. Ik heb dit waarschijnlijk al eens eerder gemeld, maar op deze rivier ben ik echt verliefd. Breed, statig en betoverend mooi onder werkelijk alle weersomstandigheden! Vanaf de dijk fotografeer ik hem twee kanten op (foto 6-7). Kort daarop laten we de stroom weer achter ons, en lopen we langs Fort Honswijk (geen foto’s) naar de restanten van de Lunet aan de Snel, een ander stuk verdedigingswerk (foto 8).

We kuieren langs het Inundatiekanaal, met (aan de andere kant) uitzicht op weiden en fruitbomen (foto 9). Halverwege dit kanaal slaan we af, en waden we door een nieuw beplankt plassenstelsel in de richting van ons uitgangsdorp Schalkwijk (foto 10-11).

Daar komen we – zoals gezegd – aan op een tijdstip dat nog geen enkele fatsoenlijke kroeg de deuren geopend heeft. Zodat wij ons heil moeten zoeken in de boeren-buurtwinkel (foto 12).

Mooi was de tocht, maar erg kort!

 

Bekijk de kaart

Bekijk de foto's

 

 

 

 

 

Wandelblogs

 

 

Iedere zaterdag (bijna) wandel ik in de omgeving van Utrecht. Door weer en wind, bij nacht en ontij (bij wijze van spreken). Dat komt niet doordat ik zo ondernemend ben, maar door het feit dat ik me in de zomer van 2012 heb aangesloten bij een wandelgroep. Heerlijk! Ik hoef niet alles zelf te plannen of te organiseren, maar vooral te zorgen dat ik op zaterdag bijtijds opsta en mij op het afgesproken uur bij de startlocatie meld. Die startplaats wisselt wekelijks, en daarmee uiteraard ook het wandeltraject.

Na verloop van tijd ben ik onderweg wat foto’s gaan maken, die ik achteraf – tezamen met een kort begeleidend commentaar - deel met mijn fellow-travellers. Sinds begin 2014 doe ik dit online, in de vorm van een soort weblog: mijn wandelblog. Omdat het voor mij elke keer weer een verrassing is waar ik zal lopen, moet ik ook mijn foto-onderwerpen ter plaatse (en in het voorbijgaan) als zodanig herkennen. Dat heeft wel iets van een wekelijkse ‘blind date’.

Het merendeel van mijn 'dates' bestaat uit “Utrechtse landschappen”, hoewel we ons af en toe ook buiten de regio wagen. Dat levert dan "Uitheemse landschappen" op, of - meer specifiek - "Kustlandschappen".

Op een gegeven moment ben ik van wandelgroep geswitcht. Vier jaar lang maakte ik deel uit van de wandelgroep LOOP, waarin ik  met veel plezier gewandeld heb. Toen die groep dreigde te worden opgeheven heb ik met een aantal mede-lopers een soort 'doorstart' gemaakt. Sinds die tijd loop ik dus met de "Doorlopers". 

Nu, na inmiddels meer dan 10 jaar wandelen, loop ik nog steeds met evenveel plezier. Alleen merk ik dat we - uiteraard - vaker dezelfde routes lopen. En dat mijn teksten en beelden bijgevolg in herhaling gaan vervallen. Dat is voor mij voldoende reden om niet alles wat ik loop nog in mijn 'wandelblog' te melden... 

Sorry daarvoor.

   


 

 

boekenkat

 

Mijn boekenka(s)t(t)en

 

 

 

 

 

 

 

 

 Extra's

 

Rome revisited

Een reisverslag

 


  

Zes dagen Dublin

Een reisverslag

 


  

Weerzien in Petersburg

Een reisverslag

 


  

Omweg naar Moskou 

Rusland

Een reisverslag

 


 

Rondreis door Ierland


Een reisverslag

 


 

Zeven dagen in Rome

 

Een reisverslag

 

 

 

 

Copyright © Paul Lamandassa 2007-2024 | Powered by CMSimple| Template: ge-webdesign.de| Login