284,336 visitors
327,398 page views
1.15 page views / visitor

 

Cicero

You are here:   Home > Wandelblog 2018 > 2018-12-08_Den_Dolder

2018-12-08_Den_Dolder

 

Den Dolder 08-12-2018 

16 km

 

Regen en een harde wind teisteren ons bij het vertrek uit Den Dolder op onze ommegang door de bossen tussen genoemde plaats en het even verderop gelegen Soest.

We zijn slechts met weinigen die het vanmorgen aandurven om de elementen en de bossen te trotseren. Maar zoals de Engelse koning Henry V reeds oreerde vóór de befaamde slag bij Agincourt (25 oktober 1415), tegen een overmacht aan Franse troepen: met hoe minder we zijn, des te groter onze roem! “We few, we happy few, we band of brothers, will always be remembered on this day.” Of woorden van gelijke strekking… aldus staat althans geschreven in de verzamelde werken van William Shakespeare.

Volgens onze route-bijsluiter is hier veel moois te genieten: “voor een deel wandelt u over (half)verharde paden (…), maar meestal loopt u soepeltjes en zacht. Een zeer gevarieerde flora, veel vogels, af en toe een ree… Genieten!”

Dus steken wij ons in onze regenpakken, en lopen we welgemoed onze ondergang tegemoet. De tocht verloopt volgens een ingewikkeld parcours, en voornamelijk door de bossen. Mijn medelopers hebben er dan ook weinig vertrouwen in dat we ongeschonden de finish zullen halen. Toch is men sportief genoeg om niet voor de ingekorte variant te kiezen, maar mee te gaan op het 16 kilometer traject. Dat in deze variant een pleisterplaats in de route is opgenomen waar we kunnen uitblazen en foerageren speelt zeker mee in de beslissing.

Evengoed fotografeer ik op de overgang van het ingekorte naar ons langere traject een symbolisch beeld van de door ons gekozen kruisweg door de veenmoerassen (foto 6). Net voor dit punt hebben we trouwens nog een uitstapje (of zo u wilt: omweg) gemaakt naar een “idyllische bosvijver met een eilandje in het midden”. Dit blijkt – ondanks de wervende tekst in de bijsluiter, waarin sprake is van reuzen, kabouters, en wat dies meer zij – niet echt een visueel hoogstandje. Meer aandacht trekt de kale boom aan de rand van de vijver, waar het een komen en gaan is van vrolijk kwetterende vogels. Merk onbekend, en in tegenlicht ook (voor mij) onherkenbaar: mus, of mees, of vink, of nog iets anders… De boom heb ik erop (foto 5), de vogels zijn niet echt traceerbaar.

Even verderop horen wij een specht, luid en duidelijk alsof die in de boom naast ons zit te klepperen. Zien doen we hem niet. Wel talloze mezen die voor ons uit over de bospaden fladderen. En… de bijsluiter beloofde het al: een ree, die op minder dan 50 meter voor ons uit over het pad springt! In eerste instantie lijkt het een haas die daar springt, maar dan beseffen we dat die haas wel erg groot is, en dus welhaast geen haas zal zijn… Het is inderdaad leuk hier in het bos!

Ondanks de moeilijkheidsgraad van de route raken we slechts één keer van het rechte pad, en daarvoor hebben we dan ook nog eens een goed excuus. In de tekst staat “aan het eind van het heideveldje stapt u naar rechts”. Dat blijkt dus eigenlijk al halverwege het heideveldje te moeten gebeuren. We hebben de fout vrij snel door. Zo komt alles toch nog goed, en kunnen we tevreden terugzien op een mooie wandeling. Ook de hoeveelheid neerslag valt alles bij elkaar erg mee, na de kleine zondvloed aan de start vanmorgen. En het geluid van de wind in de boomtoppen veroorzaakt absoluut geen overlast, maar heeft zelfs iets rustgevends, zoals het eeuwige geruis van de golven aan zee.

 

Bekijk de kaart

Bekijk de foto's

 

 

 

 

 

Wandelblogs

 

 

Iedere zaterdag (bijna) wandel ik in de omgeving van Utrecht. Door weer en wind, bij nacht en ontij (bij wijze van spreken). Dat komt niet doordat ik zo ondernemend ben, maar door het feit dat ik me in de zomer van 2012 heb aangesloten bij een wandelgroep. Heerlijk! Ik hoef niet alles zelf te plannen of te organiseren, maar vooral te zorgen dat ik op zaterdag bijtijds opsta en mij op het afgesproken uur bij de startlocatie meld. Die startplaats wisselt wekelijks, en daarmee uiteraard ook het wandeltraject.

Na verloop van tijd ben ik onderweg wat foto’s gaan maken, die ik achteraf – tezamen met een kort begeleidend commentaar - deel met mijn fellow-travellers. Sinds begin 2014 doe ik dit online, in de vorm van een soort weblog: mijn wandelblog. Omdat het voor mij elke keer weer een verrassing is waar ik zal lopen, moet ik ook mijn foto-onderwerpen ter plaatse (en in het voorbijgaan) als zodanig herkennen. Dat heeft wel iets van een wekelijkse ‘blind date’.

Het merendeel van mijn 'dates' bestaat uit “Utrechtse landschappen”, hoewel we ons af en toe ook buiten de regio wagen. Dat levert dan "Uitheemse landschappen" op, of - meer specifiek - "Kustlandschappen".

Op een gegeven moment ben ik van wandelgroep geswitcht. Vier jaar lang maakte ik deel uit van de wandelgroep LOOP, waarin ik  met veel plezier gewandeld heb. Toen die groep dreigde te worden opgeheven heb ik met een aantal mede-lopers een soort 'doorstart' gemaakt. Sinds die tijd loop ik dus met de "Doorlopers". 

Nu, na inmiddels meer dan 10 jaar wandelen, loop ik nog steeds met evenveel plezier. Alleen merk ik dat we - uiteraard - vaker dezelfde routes lopen. En dat mijn teksten en beelden bijgevolg in herhaling gaan vervallen. Dat is voor mij voldoende reden om niet alles wat ik loop nog in mijn 'wandelblog' te melden... 

Sorry daarvoor.

   


 

 

boekenkat

 

Mijn boekenka(s)t(t)en

 

 

 

 

 

 

 

 

 Extra's

 

Rome revisited

Een reisverslag

 


  

Zes dagen Dublin

Een reisverslag

 


  

Weerzien in Petersburg

Een reisverslag

 


  

Omweg naar Moskou 

Rusland

Een reisverslag

 


 

Rondreis door Ierland


Een reisverslag

 


 

Zeven dagen in Rome

 

Een reisverslag

 

 

 

 

Copyright © Paul Lamandassa 2007-2024 | Powered by CMSimple| Template: ge-webdesign.de| Login