284,337 visitors
327,399 page views
1.15 page views / visitor

 

Cicero

You are here:   Home > Wandelblog 2019 > 2019-01-05_Tienhoven

2019-01-05_Tienhoven

 

Zoddenpad Tienhoven 05-01-2019 

13 km

 

Ik houd van vlakke en open, waterige landschappen, zoveel mag inmiddels duidelijk zijn. Uitzicht op een kustlijn aan zee, dat vind ik heerlijk. Ook polderlandschappen en de diverse ‘plassen’ rond Utrecht ervaar ik als aangenaam weids en uitzichtrijk. Het waddengebied van Noord-Nederland lijkt mij een fascinerend landschap, maar dat ligt helaas wat te ver weg om er een ‘wekelijkse wandeling’ te maken.

Dat wil niet zeggen dat er geen alternatieven zijn. Ook hier in de omgeving zijn er gebieden die een overgangsfase bieden tussen land en water. De zompige zodden in het buitengebied van Tienhoven en Westbroek zijn daar een voorbeeld van!

“Zodde betekent laag en moerassig land. Het gebied ligt op de grens van zand en veen. In de vroegere moerassen in dit gebied hoopten afgestorven planten zich in duizenden jaren op en ontstonden dikke veenlagen. Bij de turfwinning ontstonden ‘petgaten’: langgerekte plassen en brede sloten. Op de tussengelegen legakkers werd het veen gestort. Na verloop van tijd groeiden de petgaten dicht. Drijftillen van waterplanten groeiden vast aan oeverplanten en vormden trilveen. De iets hoger liggende drogere delen werden door boeren als hooiland gebruikt. Door het turfgraven en het maaien ontstond een open landschap met veel water.” (bron: wikipedia)

Dat die open ruimten niet onder alle omstandigheden even comfortabel zijn nemen we daarbij voor lief, je moet tenslotte wat over hebben om er extra van te kunnen genieten. Als we ons op deze wintermorgen bij het startpunt verzamelen is het nog nauwelijks licht. De harde wind, af en toe gewet door een lichte miezerregen, zorgt voor het juiste - zij het lichte - gevoel van ontbering. Onbeschut trekken wij de wetlands in. Onze angst dat het gebied in wintertijd wellicht onbegaanbaar drassig zou zijn als de ondergrond niet stijf bevroren is, blijkt ongegrond. De afgelopen tijd is er weinig neerslag gevallen, en de graslanden zijn goed begaanbaar.

Niet onverwacht zien we veel grauwe ganzen, die hier een soort overwinteringsgebied hebben. En reigers… veel ‘blauwe’ uiteraard, maar ook een paar grote en sierlijke witte reigers die loom en traag tegen de wind in opstijgen. De redelijk zeldzame purperreiger, die ook in dit gebied moet vertoeven, krijgen we niet te zien. Voor de ‘echte’ weide- en watervogels lijkt dit niet het juiste seizoen, daarvoor zullen we in het voorjaar terug moeten komen. Wel zien we op een bepaald moment bosjes vinken in de bosjes langs de weg. “Die kunnen we ook weer afvinken”, zoals in de groep snedig wordt opgemerkt. Ik ben het niet die deze grap maakt, en zal ook niet verklappen wie dan wel (maar ze is bioloog…). Later spotten we nog twee ooievaars, samen hoog op een nest. Is dat niet wat vroeg voor de tijd van het jaar? Nu hoor ik onze bioloog echter niet, zodat dit raadsel (voor mij, en de rest van de groep) vooralsnog onopgelost blijft.

De foto’s dan: vanwege de verwachte regen en andere drassige omstandigheden heb ik mijn simpele, waterbestendige ‘groothoek’-camera mee. Niet geschikt om daar vogels mee te ‘vangen’, maar uiteraard wel om waterrijke overzichtsfoto’s te maken. Ik kies er dan ook voor om mij in mijn selectie daartoe te beperken vandaag, en de verschillende nuances vast te leggen (foto 1-11). Totdat we de moerassen uiteindelijk weer ontstijgen, tot waar we onze fiets op het droge geparkeerd hebben (foto 12).

Een goed begin van een nieuw wandeljaar!

 

Bekijk de kaart

Bekijk de foto's

 

 

 

 

Wandelblogs

 

 

Iedere zaterdag (bijna) wandel ik in de omgeving van Utrecht. Door weer en wind, bij nacht en ontij (bij wijze van spreken). Dat komt niet doordat ik zo ondernemend ben, maar door het feit dat ik me in de zomer van 2012 heb aangesloten bij een wandelgroep. Heerlijk! Ik hoef niet alles zelf te plannen of te organiseren, maar vooral te zorgen dat ik op zaterdag bijtijds opsta en mij op het afgesproken uur bij de startlocatie meld. Die startplaats wisselt wekelijks, en daarmee uiteraard ook het wandeltraject.

Na verloop van tijd ben ik onderweg wat foto’s gaan maken, die ik achteraf – tezamen met een kort begeleidend commentaar - deel met mijn fellow-travellers. Sinds begin 2014 doe ik dit online, in de vorm van een soort weblog: mijn wandelblog. Omdat het voor mij elke keer weer een verrassing is waar ik zal lopen, moet ik ook mijn foto-onderwerpen ter plaatse (en in het voorbijgaan) als zodanig herkennen. Dat heeft wel iets van een wekelijkse ‘blind date’.

Het merendeel van mijn 'dates' bestaat uit “Utrechtse landschappen”, hoewel we ons af en toe ook buiten de regio wagen. Dat levert dan "Uitheemse landschappen" op, of - meer specifiek - "Kustlandschappen".

Op een gegeven moment ben ik van wandelgroep geswitcht. Vier jaar lang maakte ik deel uit van de wandelgroep LOOP, waarin ik  met veel plezier gewandeld heb. Toen die groep dreigde te worden opgeheven heb ik met een aantal mede-lopers een soort 'doorstart' gemaakt. Sinds die tijd loop ik dus met de "Doorlopers". 

Nu, na inmiddels meer dan 10 jaar wandelen, loop ik nog steeds met evenveel plezier. Alleen merk ik dat we - uiteraard - vaker dezelfde routes lopen. En dat mijn teksten en beelden bijgevolg in herhaling gaan vervallen. Dat is voor mij voldoende reden om niet alles wat ik loop nog in mijn 'wandelblog' te melden... 

Sorry daarvoor.

   


 

 

boekenkat

 

Mijn boekenka(s)t(t)en

 

 

 

 

 

 

 

 

 Extra's

 

Rome revisited

Een reisverslag

 


  

Zes dagen Dublin

Een reisverslag

 


  

Weerzien in Petersburg

Een reisverslag

 


  

Omweg naar Moskou 

Rusland

Een reisverslag

 


 

Rondreis door Ierland


Een reisverslag

 


 

Zeven dagen in Rome

 

Een reisverslag

 

 

 

 

Copyright © Paul Lamandassa 2007-2024 | Powered by CMSimple| Template: ge-webdesign.de| Login